Skip to content

Fondaparyuksa w porównaniu z Enoxaparin w zapobieganiu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po operacji dużych operacji kolana stawu kolanowego ad 5

2 tygodnie ago

43 words

Częstość występowania zakrzepowo-zatorowych zdarzeń żylnych do dnia 11. Częstość występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej do dnia 11 wynosiła 27,8 procent (101 z 363 pacjentów) w grupie enoksaparyny i 12,5 procent (45 z 361 pacjentów) w grupie fondaparynuksu (zmniejszenie ryzyka 55,2%, przedział ufności 95%, od 36,2 do 70,2%, p <0,001) (tabela 4). Podobny wynik uzyskano w analizach wrażliwości, gdy pacjenci, którzy nie mieli podstawowej oceny skuteczności do dnia 11, włączono do podstawowej analizy skuteczności (dane nie przedstawione). W porównaniu z enoksaparyną fondaparynuks zmniejszył częstość występowania proksymalnej zakrzepicy żył głębokich o 54,5% (P = 0,06) i dystalnej zakrzepicy żył głębokich o 55,9% (p <0,001). Częstość występowania objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej była niska i nie różniła się istotnie pomiędzy obiema grupami (Tabela 4). Ogólnie rzecz biorąc, przewaga fondaparynuksu nad enoksaparyną w odniesieniu do pierwotnej skuteczności była zgodna z wiekiem, płcią, wskaźnikiem masy ciała (waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach [<30 vs. . 30]), typ znieczulenia (ogólnego, regionalnego lub obu), rodzaju operacji (pierwotnej lub rewizji), użycia lub nie użycia cementu oraz tego, czy u pacjentów wystąpiła wcześniej żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (dane nie przedstawione). Liczba pacjentów leczonych przez uczestniczących lekarzy w przypadku żylnego zdarzenia zakrzepowo-zatorowego do dnia 11 była znacząco niższa w grupie fondaparynuksu (15,1% [67 z 443]) niż w grupie enoksaparyny (25,1% [111 z 442], P <0,001). . W 49. dniu występowanie objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej nie różniło się istotnie między grupą fondaparynuksu (1,0% [5 z 517 pacjentów]) a grupą enoksaparyną (1,9% [10 z 517 pacjentów]). Zanotowana zatorowość płucna wystąpiła u jednego pacjenta w każdej grupie; Nietłuszczowa zatorowość płucna wystąpiła u dwóch pacjentów w grupie fondaparynuksu i czterech w grupie enoksaparyny.
Wyniki bezpieczeństwa
Tabela 5. Tabela 5. Wyniki bezpieczeństwa. Nie stwierdzono przypadków śmiertelnego krwawienia lub krwawienia na krytycznym narządzie w żadnej z grup leczonych; krwawienie wymagające ponownej operacji wystąpiło u dwóch pacjentów w grupie fondaparynuksu i jednego w grupie enoksaparyny. U wszystkich trzech pacjentów wykonano drenaż wysięku kolanowego. W grupie fondaparynuksu dziewięć epizodów jawnego krwawienia wiązało się z indeksem krwawienia wynoszącym 2 lub więcej; siedem miało miejsce w miejscu operacji, a tylko trzy doprowadziły do przerwania leczenia. W sumie dla pierwotnego wyniku bezpieczeństwa wystąpiło 11 poważnych epizodów krwawienia w grupie fondaparynuksu i w grupie enoksaparyny (p = 0,006) (tabela 5). Częstość występowania niewielkiego krwawienia, potrzeba transfuzji i inne działania niepożądane podczas leczenia lub obserwacji nie różniły się istotnie pomiędzy tymi dwiema grupami. Liczba płytek krwi niższa niż 100 000 na milimetr sześcienny była mierzona u 14 pacjentów (2,7 procent) w grupie fondaparynuksu w porównaniu z 19 (3,7 procent) w grupie enoksaparyny (P = 0,27). Żaden epizod zmniejszonej liczby płytek nie został zgłoszony jako poważne zdarzenie niepożądane w żadnej z grup. Do 49 dnia dwóch pacjentów z grupy fondaparynuksu (0,4 procent) i trzech z grupy enoksaparyny (0,6 procent) zmarło z przyczyn niezwiązanych z leczeniem.
Dyskusja
Badanie to wykazało, że fondaparynuks jest znacznie skuteczniejszy niż enoksaparyna w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej po planowym leczeniu dużych stawów kolanowych
[więcej w: charakteropatia objawy, zaburzenia orientacji, homilopatia ]
[więcej w: schizofrenia prosta, samokrytycyzm, zaburzenia orientacji ]