Skip to content

Porównanie fondaparynuksu z eksaparyną w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej po zabiegu chirurgicznym w kierunku złamania kości ad 5

4 tygodnie ago

53 words

Częstość występowania zakrzepowo-zatorowych zdarzeń żylnych do dnia 11. Częstość żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej do dnia 11 wynosiła 8,3 procent w grupie fondaparynuksu (52 z 626 pacjentów) i 19,1 procent w grupie enoksaparyny (119 z 624 pacjentów). Był to spadek o 10,8 punktu procentowego lub względne zmniejszenie ryzyka o 56,4 procent (przedział ufności 95 procent, 39,0 do 70,3 procent, P <0,001) (tabela 4). Podobny wynik uzyskano w analizach wrażliwości, gdy pacjenci, którzy nie mieli podstawowej oceny skuteczności do dnia 11, włączono do podstawowej analizy skuteczności (dane nie przedstawione). Częstość występowania zakrzepicy żył głębokich u wszystkich, proksymalnych i dystalnych była istotnie niższa w grupie fondaparynuksu (p <0,001 dla wszystkich trzech porównań). Częstość występowania objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej była niska (6,5%), bez różnic między obiema grupami. Lepszą skuteczność fondaparynuksu nad enoksaparyną stwierdzono u pacjentów zgrupowanych według wieku, płci, wskaźnika masy ciała (waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach [<30 vs. . 30]), rodzaj znieczulenia (ogólne, regionalne lub oboje), rodzaj złamania biodra (szyjki macicy, krętarza lub podkrętarzowego), rodzaj operacji (wszczepienie protezy pośredniej, wszczepienie protezy całkowitej lub osteosyntezy), użycie lub niewykorzystanie cementu, lub pacjent nie miał wcześniejszej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (dane nieukazane). Liczba pacjentów leczonych przez uczestniczących lekarzy w przypadku żylnego zdarzenia zakrzepowo-zatorowego do dnia 11 była znacząco niższa w grupie fondaparynuksu (6,1% [43 z 702]) niż w grupie enoksaparyny (11,7% [84 z 716], P <0,001) .
W 49. dniu występowanie objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej było podobne w grupie fondaparynuksu (2,0% [17 z 831 pacjentów]) i enoksaparyna (1,5% [13 z 840 pacjentów]). Śmiertelna zatorowość płucna wystąpiła u 8 z 831 pacjentów w grupie fondaparynuksu i u 7 z 840 pacjentów w grupie enoksaparyny; Nietłuszczowa zatorowość płucna wystąpiła u 3 z 831 pacjentów i 4 z 840 pacjentów, odpowiednio.
Wyniki bezpieczeństwa
Tabela 5. Tabela 5. Wyniki bezpieczeństwa. Poważne krwawienie wystąpiło w dniu 11 u 18 z 831 pacjentów leczonych fondaparynuksem i 19 z 842 pacjentów leczonych enoksaparyną (P = 1,00) (Tabela 5). Większość z tych epizodów wystąpiła w miejscu operacji (14 z 18 pacjentów w grupie fondaparynuksu i 14 z 19 pacjentów w grupie enoksaparyny). Niewielkie krwawienia występowały częściej w grupie fondaparynuksu (P = 0,02). Do 49 dnia trzech pacjentów z grupy fondaparynuksu i sześciu pacjentów z grupy enoksaparyny poddano reoperacji z powodu krwawienia. Wymogi dotyczące transfuzji i częstość występowania innych niepożądanych zdarzeń podczas leczenia lub obserwacji nie różniły się istotnie między grupami. Liczba płytek krwi była niższa niż 100 000 na milimetr sześcienny u 40 z 822 pacjentów w grupie fondaparynuksu (4,9 procent) i 44 z 831 pacjentów w grupie enoksaparyny (5,3 procent). W żadnej z grup nie odnotowano żadnego epizodu zmniejszenia liczby płytek krwi jako poważnego zdarzenia niepożądanego. Częstość występowania zakażenia rany była niska i była taka sama w obu grupach (0,7% [6 z 831 w grupie fondaparynuksu i 6 z 842 w grupie enoksaparynowej])
[przypisy: schizofrenia prosta, odma podskórna, psychoza starcza ]
[hasła pokrewne: tuberkulina, forum kulturystyka, kwas paraaminosalicylowy ]