Skip to content

Terapia doustna dla Pneumocystis carinii Zapalenie płuc w zespole nabytego niedoboru odporności – Kontrolowana próba trimetoprimu-sulfametoksazolu w porównaniu z trimetoprymem-dapsonem czesc 4

1 miesiąc ago

213 words

Wyniki leczenia i główne niekorzystne reakcje na leki wymagające przerwania stosowania leków do badania. * Pięciu pacjentów (8 procent) (dwóch otrzymujących trimetoprim-dapson i trzech otrzymujących trimetoprim-sulfametoksazol; P> 0,3) miało poważne i postępujące pogorszenie cztery dni terapii i zmieniono leczenie na dożylną pentamidynę w sumie przez 21 dni terapii lub do śmierci (tabela 2). Jeden z pięciu pacjentów zmarł z powodu ogólnej śmiertelności wynoszącej na 60 (2 procent, 95 procent przedziału ufności, 0 do 10,4 procent). Śmierć wystąpiła u pacjenta leczonego trimetoprimem-sulfametoksazolem, który w dniu 4 przeszedł na pentamidynę i zmarł z powodu niewydolności oddechowej w dniu 13, pomimo rozpoczęcia leczenia steroidem w dniu 6. Nie stwierdzono żadnej innej oportunistycznej infekcji. Pacjent odmówił wentylacji mechanicznej i nie przeprowadzono badania pośmiertnego. Działania niepożądane
Pacjenci leczeni trimetoprymem-sulfametoksazolem mieli prawie dwa razy więcej poważnych działań niepożądanych niż leczeni trimetoprimem-dapsonem (odpowiednio 17 vs. 9, P = 0,025) (tabela 2). Średni czas do wystąpienia działań niepożądanych leku wynosił 10,3 dni u pacjentów leczonych trimetoprimem-dapsonem i 12,5 dnia u pacjentów leczonych trimetoprimem-sulfametoksazolem.
Tabela 3. Tabela 3. Niewielkie reakcje niepożądane w badaniach leków. * Ciężkie chemiczne zapalenie wątroby i neutropenia wymagające przerwania stosowania badanego leku wystąpiły prawie wyłącznie u pacjentów leczonych trimetoprimem-sulfametoksazolem, a nie trimetoprimem-dapsonem (P <0,05 dla zapalenia wątroby; P <0,08 dla neutropenii); łagodne zapalenie wątroby i neutropenia występowały również częściej w grupie trimetoprimu-sulfametoksazolu niż w grupie otrzymującej trimetoprim-dapson (odpowiednio: p = 0,05 i 0,03) (tab. 3). Średnie wartości szczytowej aminotransferazy były wyższe w grupie trimetoprim-sulfametoksazolu (aminotransferaza asparaginianowa, 173 IU na litr [zakres, 18 do 1362], aminotransferaza alaninowa, 216 IU na litr [zakres, 22 do 2010 r.] Niż w grupie trimetoprim-dapsonowej (aminotransferaza asparaginianowa, 51 IU na litr [zakres, 13 do 146], aminotransferaza alaninowa, 60 IU na litr [zakres, 18 do 200], P <0,001). Inne przyczyny podwyższonego poziomu aminotransferaz zostały wykluczone przed stwierdzeniem, że wystąpiła reakcja niepożądana leku.
Wysypka bez zajęcia błony śluzowej, ale z towarzyszącą gorączką występowała z niemal jednakową częstością w obu grupach: 12 (40 procent) pacjentów leczonych trimetoprimem-dapsonem miało wysypkę i gorączkę, w porównaniu z 14 (47 procent) pacjentów leczonych trimetoprimem -Sulfametoksazol; jednakże kontynuowano leczenie bez zmiany dawki u wszystkich oprócz 6 pacjentów, u których wystąpił niedopuszczalny świąd (3 w każdej grupie). Wysypka i gorączka pojawiły się po średnio 9 dniach (zakres od 5 do 11), osiągnęły maksymalną intensywność 1-2 dni później i zanikły po kolejnych 3-4 dniach, nawet po utrzymaniu terapii.
U prawie wszystkich pacjentów wystąpiły niewielkie reakcje niepożądane (u 97% pacjentów przyjmujących trimetoprim-sulfametoksazol i 93% pacjentów przyjmujących trimetoprim-dapson), z częstością 2,7 reakcji na pacjenta (tabela 3).
[patrz też: olx rawa mazowiecka, zespół neurasteniczny, samokrytycyzm ]

0 thoughts on “Terapia doustna dla Pneumocystis carinii Zapalenie płuc w zespole nabytego niedoboru odporności – Kontrolowana próba trimetoprimu-sulfametoksazolu w porównaniu z trimetoprymem-dapsonem czesc 4”